پادشاه عشق تبریز

من نشانی از تو ندارم اما نشانی ام را برای تو می نویسم:

 در عصرهای انتظار،به حوالی بی کسی قدم بگذار!

 خیابان غربت را پیدا کن و وارد کوچه پس کوچه های تنهایی شو!

 کلبه ی غریبی ام را پیدا کن، کنار بید مجنون خزان زده و کنار مرداب آرزوهای رنگی ام!

 در کلبه را باز کن و به سراغ بغض خیس پنجره برو! حریر غمش را کنار بزن! مرا می یابی

نوشته شده توسط amir در شنبه ششم مهر 1387 ساعت 15:10 موضوع | لینک ثابت

 آماده ی رفتن است  دير آمده ای

نوشته شده توسط amir در شنبه ششم مهر 1387 ساعت 15:8 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط amir در شنبه ششم مهر 1387 ساعت 15:6 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط amir در شنبه ششم مهر 1387 ساعت 15:3 موضوع | لینک ثابت

 وقتي هواي خانه از مه و شبنم پر مي‌شود، حضور لطيف دستهاي تو را بر شانه‌هاي خسته‌ام حس مي‌كنم. چقدر اين روزها گرگهاي گرسنه از پشت پنجره اتاقم «او او» مي‌كشند و من وقتي تو را كم دارم، هميشه بخاطر تنهاييهايم، خودم را در اتاق كوچك خاطراتم حبس مي كنم تا گرگهاي گرسنه مرا مثل بره‌اي تنها ندرند.
دوست داشتم مي‌آمدي و دست مرا مي‌گرفتي آنوقت با افتخار ميان گله گرگها مي‌رفتم و مي‌گفتم...
نه... نه... اشتباه مي‌كنم آن وقت ديگر گرگي نمي‌ماند. تو كه بيايي همه جا پر از نور و روشني مي‌شود. تو كه بيايي مي‌تواني زخمهاي قلبم را پانسمان كني. تو كه بيايي از روزهاي دوريت و از دردهايي كه كشيدم برايت مي‌گويم. از يك رفيق نيمه راه كه با بيرحمي از پشت به من خنجر زد و پشت سرم خنديد.
اكنون هم اگر زنده‌ام بخاطر انتظار آمدن توست؛ وگرنه مدتهاست كه كار من در اين جهان خاكستري به پايان رسيده است. بيا و بنشين كنارم تا با تو آرام سخن بگويم... بيا و پاره‌هاي دلم را از زمين سرد بردار. بيا تا به احترام تو همه ذرات وجودم به پا خيزد

نوشته شده توسط amir در شنبه ششم مهر 1387 ساعت 15:0 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط amir در شنبه ششم مهر 1387 ساعت 14:57 موضوع | لینک ثابت

 سال نو مبارک

عشق از منو نگاه تو تشکیل می شود

نوروز امسال با سلام تو تحویل می شود

آیا دوباره مثله همان سال های قبل

امسال هم بدون تو تحویل می شود؟؟

باز هم بهانه ای برای شاد شدن از راهه رسیدن،

فصله خنده مبارک!

نوشته شده توسط amir در سه شنبه سیزدهم فروردین 1387 ساعت 20:33 موضوع | لینک ثابت

                   در خود فکر بودم که به يارم چه فرستم.....

           ناگهان گل گفت مرا بفرست تا مظهر زيبايي او باشم....

           گفتم نه ....گفت چرا؟ گفتم که يارم از صد تا گل خوشکلتر است...

 .ناگهان خار گفت مرا بفرست تا خاري بر چشم دشمنان او باشم..

گفتم نه...گفت چرا؟..گفتم يارم انقدر مهربان است که دشمني ندارد...

.ناگهان قلبم گفت مرا بفرست تا از صميم قلب به او بگويم دوستت دارم

مرا ببين در آينه

که معتقد به عشق تو

دلخوشم به معجزه

ببين چگونه بي غرور و بي خيال لحظه هاي سوخته ي گذشته ام

به التماس عاشقانه حضور تو نشسته ام

مرا ببين در آينه که در تو غرق گشته ام

تو از عروج گفته اي و آسمان

و من هنوز...زميني ام...زميني ام...زميني ام

ولي ببين در آينه

که با تو من

چگونه از زمين به آسمان رسيده ام... 

نوشته شده توسط amir در دوشنبه بیست و هشتم آبان 1386 ساعت 11:44 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط amir در پنجشنبه بیست و چهارم آبان 1386 ساعت 18:22 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط amir در پنجشنبه بیست و چهارم آبان 1386 ساعت 18:15 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط amir در پنجشنبه بیست و چهارم آبان 1386 ساعت 18:13 موضوع | لینک ثابت

آدمک آخر دنياست بخند                                       
آدمک مرگ همينجاست بخند
دست خطي که تو را عاشق کرد                         
شوخي کاغذي ماست بخند
آدمک خر نشوي گريه کني                            
آن خدايي که بزرگش خواندي
بخدا مثل تو تنهاست بخند          

نوشته شده توسط amir در چهارشنبه شانزدهم آبان 1386 ساعت 16:36 موضوع | لینک ثابت

سطر را با چه آغاز کنم جز عشق تو ...عشقی که ماه هاست نیستو نابود شد...نمی دونم کجا رفت...ولی امیدوارم این عشق هر جا که هست ..نابود شه. نمیگم پستی...نمی گم نامردی...نمیگم دلمو شکستی...و حتی دیگه نمی گم دوستت دارم...می دونی چرا؟؟؟چون من دوباره متولد شدم و دیگه توی قلب من نشانی از تو نیست...دیگه کسی توی قلب من نیست که عاشقش باشم و حاضر شم به خاطرش دنیا رو بدم...تو دنیای من بودی...تمام هستیو نیستی من بودی...ولی حالا برام مثل غریبه هستی...قبلا حاضر بودم جونمو برات بدم...حاضر بودم از تمام چیزای اطرافم به خاطر تو بگذرم...حالا که فکرشو می کنم میبینم خیلی بچه بودم...خیلی هم ساده...تو از عشق هیچی نمیفهمی...فقط برات آرزوی موفقیت می کنم...و امیدوارم به عشقت برسی...فکر نکن چون تو رو دوست داشتم برات همچین آرزویی کردم...اینو بزار به پای آرزو های خوب خوبی که برای مردم اطرافم می کنم...چون دوست ندارم غم کسی رو ببینم...اگه یه زمانی اومدی و این چیزایی رو که نوشتمو خوندی فقط می خوام یه چیزی بهت بگم...بزار به پای نصیحت هایی که به اینو اون می کنم...یکمی از این غرور لعنتیت کم کن...وگرنه مطمئن باش با این غرور به هیچ جا نمیرسی....حتی به عشقت....

عشق چنان است که هر چه ارزانی اش دهی گرامی می ماند هر چه در مشت پنداری آن را از دست می دهی پس آن را آزاد کن تا پایدار بماند .

نوشته شده توسط amir در چهارشنبه شانزدهم آبان 1386 ساعت 16:24 موضوع | لینک ثابت

من لحظات را مي گذرانم.بي تو، ولي با ياد تو. تو هميشه در كنارم هستي. وقتي بيمارم، دستهايت مرا نوازش مي دهد. وقتي كه در درياي طوفاني دلم، سوار بر كشتي اشك هستم تو در كنارم هستی و تنهایم نمیگذاری وقتي كه دلتنگت هستم، با خنده هاي قشنگت، آرامش را بر دلم مي نشاني.

وقتي كه شراره هاي غم همچون تيرهاي سهمگين قلب مرا نشانه مي روند،اين ترنم هاي زيباي صدايت هستند كه براي قلبم سپري محكم و نفوذ ناپذير مي سازند. ای تمام هستی من دستانم را به سويت گشوده ام، تا دستانت را در دستانم قرار دهي، ومن با بوييدن دستهاي معطر و خشبوي تو جان تازه اي میگیرم.............................. دوستت دارم...هر جا که باشی هر جا که باشم

نوشته شده توسط amir در سه شنبه هشتم آبان 1386 ساعت 17:38 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط amir در سه شنبه هشتم آبان 1386 ساعت 17:36 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط amir در سه شنبه هشتم آبان 1386 ساعت 17:31 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط amir در سه شنبه هشتم آبان 1386 ساعت 17:29 موضوع | لینک ثابت

راه شناختن خدا

راه عشق ورزیدن به اوست...

به او عشق بورز.

آنگاه طبق خواست او عمل کن و پیوسته در قلبت بخوان:

در باران و آفتاب...

در درد و لذت...

در شکست و پیروزی...

خدایا!

بادا که خواست تو تحقق پذیرد..

آمین...

نوشته شده توسط amir در سه شنبه هشتم آبان 1386 ساعت 17:24 موضوع | لینک ثابت

یک شب از ستاره ها مرا صدازدی

یک شب از ستاره ها به نامی آشنا مرا صدا زدی

شب پر از ستاره بود

شب پر از ستاره های بی شماره بود

من جواب دادم آن صدای پر طنین آشنا را.....

نوشته شده توسط amir در سه شنبه هشتم آبان 1386 ساعت 17:18 موضوع | لینک ثابت

 سنگ قبرم را نميسازد کسي

مانده ام در کوچه هاي بي کسي

بهترين دوستم مرا از ياد برد

سوختم خاکسترم را باد برد

با دلي تنگ به جبران گناهي كه نكردم

گريه ها كردم و بر اتش دل اشك فشاندم

ناگزير اشك فشان غمزده از كوي تو رفتم

نا اميدانه ز دل اه غريبانه كشيدم

تا به سوگ دل تنها شده مستانه بگريم

نيم جان پيكر خود بر در ميخانه كشيدم

یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم

وقت پرپر شدنش سوز و نوایی نکنیم

پر پروانه شکستن هنر انسان نیست

گر شکستیم ز غفلت من و مایی نکنیم

یادمان باشد سر سجاده عشق

جز برای دل محبوب دعایی نکنیم

يادمان باشد از اين پس كه جفايي نكنيم

 گرچه در خويش شكستيم صدايي نكنيم

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

بی   تو من   تنهای   تنها  می  شوم                رهسپار   کوی  غم ها   می شوم

می نشینم گوشه ای غمگین و سرد               با  خیالت  غرق    رویا     می شوم

آه !  سیرم  بی  تو  از   این    زندگی               خسته  از  امروز  و  فردا می شوم

تا   که   می بینم   تو   را  بی   اختیار               غرق     دریای      تمنا     می شوم

با    نگاه    ساده  ات    ای      نازنین                پای   تا   سر   غرق  رویا  می شوم

از      شرار      آن        نگاه    آتشین                باز    گرم   سوختن   ها   می شوم

بی     تو     معنای    ندارد      زندگی                با   تو    ای  عشق   معنا  می شوم

ای  شراب  شعر   و  شو ر  هر  غزل                با  تو   مثل   گل   شکوفا   می شوم

صادقانه    می  گو یم      ای     عزیز                  بی   تو   من  تنهای  تنها  می شوم

نوشته شده توسط amir در جمعه چهارم آبان 1386 ساعت 20:31 موضوع | لینک ثابت